Κατηγορία: Μη κατηγοριοποιημένο

Γράφει η Νυφλή Ελευθερία

Είσαι έφηβος, δεν είσαι πια παιδί και τρέχεις προς την ενηλικίωση! Προσπαθείς, ψάχνεσαι να διαμορφώσεις την δική σου μοναδική ταυτότητα και όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις έρχεσαι αντιμέτωπος με διάφορες κρίσιμες αποφάσεις που πρέπει να λάβεις. Μια από τις πιο κρίσιμες είναι αυτή του επαγγέλματος.

Τι θέλω να γίνω όταν θα μεγαλώσω; …Ε το «θα μεγαλώσω» είναι πια κοντά.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Σκέφτεσαι τι σου αρέσει, ποια είναι τα ενδιαφέροντά σου, τα χόμπι σου, επηρεάζεσαι από το περιβάλλον σου και έχοντας όλα αυτά μέσα στο μυαλό σου προσπαθείς να επιλέξεις και να θέσεις τους στόχους σου.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό;

Η επιλογή καριέρας δεν είναι απλά η επιλογή ενός συγκεκριμένου επαγγέλματος, αλλά η βάση για το επαγγελματικό σου μέλλον. Επικεντρώσου στο γεγονός ότι με αυτή την επιλογή θα χρειαστεί να συνδυάσεις τις δεξιότητες, τα ενδιαφέροντα και τους στόχους σου, γιατί πολύ απλά θα αυξηθεί η πιθανότητα επιτυχίας και ολοκλήρωσης της επαγγελματικής σου προσωπικότητας στο μέλλον. Η επαγγελματική πορεία που θα ακολουθήσεις, θέλεις να σε ικανοποιεί, να σε ευχαριστεί, να σε κάνει χαρούμενο.

Ναι αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα αν επιλέξεις αυτό που πραγματικά σου αρέσει!

Όταν βρεις τι σου αρέσει και επιλέξεις συνειδήτα, τότε θα θέσεις σαφείς στόχους και θα εργαστείς σκληρά για να τους πετύχεις! Οι αποφάσεις σταδιοδρομίας, όταν λαμβάνονται νωρίς, παρέχουν μια αίσθηση κατεύθυνσης και θα σε βοηθήσουν να προσαρμόσεις την εκπαίδευση και τις εμπειρίες σου ώστε να ταιριάζουν με την επιλεγμένη πορεία. Αυτό μπορεί να εξοικονομήσει χρόνο, χρήμα και προσπάθεια σε βάθος χρόνου.

Οι δικοί σου πάλι αναρωτιούνται: Τελικά ποιοι επηρεάζουν τους εφήβους;

Καταλαβαίνεις ότι δέχεσαι ένα «τσουνάμι» επιρροών, όταν σκέφτεσαι τι επιλογές σταδιοδρομίας μπορείς να κάνεις. Γονείς, φίλοι, δάσκαλοι, κοινωνικές προσδοκίες και φυσικά μην παραλείψουμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όλοι και όλα σε βομβαρδίζουν με πληροφορίες. Για αυτό είναι τόσο σημαντικό να εξερευνήσεις ποια είναι τα δικά σου ενδιαφέροντα και αξίες. Λαμβάνοντας σωστή καθοδήγηση και υποστήριξη, σε συνδυασμό με ατομική εξερεύνηση, τότε ναι θα οδηγηθείς σε σωστή επιλογή.

Η προσωπική ανάπτυξη είναι το κλειδί που θα ανοίξει τις επαγγελματικές σου επιλογές!

Όταν φωτίσεις τα δυνατά σου σημεία, τα ενδιαφέροντα και τις αξίες, τότε θα είσαι έτοιμος να αποφασίσεις για το επαγγελματικό σου μέλλον. Να θυμάσαι ότι εάν γνωρίσεις τον εαυτό σου, θα έχεις την αυτοπεποίθηση ότι μπορείς να τα καταφέρεις και οι επιλογές σου θα έχουν ισχυρότερη δυναμική καθώς θα καθρεφτίζουν τον αληθινό σου εαυτό.

Οι αποφάσεις για τη σταδιοδρομία είναι ένα ταξίδι που απαιτεί αυτογνωσία, εξερεύνηση και συνεχή μάθηση, για αυτό προσέγγισε το με περιέργεια, ενθουσιασμό και ισχυρή δέσμευση!

«Η δύναμη του να επιλέγεις την κατεύθυνση της ζωής σου, σου επιτρέπει να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου, να αλλάζει το μέλλον σου και να επηρεάζεις δυναμικά την υπόλοιπη δημιουργία». Stephen R. Covey (1932-2012)

 Αν όλα αυτά σου φάνηκαν ενδιαφέροντα και δεν ξέρεις από που να ξεκινήσεις, η Career Sign είναι το σημάδι που περίμενες!
Επικοινώνησε μαζί μας τηλεφωνικά ή και μέσω email!

✉️ info@careersign.gr
☏ 21 1411 6300
🌐 www.careersign.gr

Ξεκινώντας τη βόλτα σου ή τη μετακίνησή σου, συναντάς στον διάβα σου αρκετούς ανθρώπους. Κάποιους τους κοιτάς, σε κάποιους χαμογελάς, άλλους τους αγνοείς και συνεχίζεις την πορεία σου σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Αλήθεια, αναρωτήθηκες για ποιο λόγο χρησιμοποιούμε τόσες λέξεις για τον άνθρωπο; «Άνθρωπος», «άτομο», «πρόσωπο», «πολίτης» κ.ο.κ. Έχει διαφορά άραγε;

Φυσικά και έχει. Ας θυμηθούμε πως το «άτομο» οριζόταν, στη χημεία για παράδειγμα, ως η μικρότερη ποσότητα που διατηρεί τις ιδιότητες του στοιχείου αλλά δεν επιδέχεται τομής. Αντίθετα, όταν ακούς τη λέξη «πρόσωπο», ήδη αρχίζεις να φαντάζεσαι και να δίνεις μορφή στον άνθρωπο που αναφέρεσαι. Δεν είναι θέμα πολιτικά ορθού ετούτη η ανάλυση, όσο μια πιο αφηγηματική προσέγγιση των λέξεων που επιλέγουμε να χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας και των ιστοριών που κρύβουν μέσα τους. Να θυμηθούμε πως ακούμε συχνά για «άτομα με αναπηρία», «άτομα με σύνδρομο» τάδε, ενώ πολύ πιο σπάνια μιλάμε για ανθρώπους και πρόσωπα. Άνθρωποι όμως που ζουν ανάμεσά μας είναι όλοι.

Οι «απαρατήρητοι ήσυχοι» μαθητές είναι εξίσου σημαντικοί με τους «ζωηρούς» και «άτακτους», μάλιστα ίσως χρειάζονται περισσότερη προσοχή από μια επιφανειακή ματιά. Άνθρωποι με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό από αυτόν του κλασικού προτύπου μπορεί να βρίσκονται δίπλα σου την ώρα που διαβάζεις αυτό το κείμενο. Γυναίκες που επιλέγουν την επαγγελματική ανάπτυξη, και όχι την οικογενειακή στοργή που για χρόνια έπρεπε να ακολουθούν, πιθανόν είναι συνεργάτες σου. Άνθρωποι που καθημερινά έρχονται σε σύγκρουση με τους πολλούς για τα αυτονόητα και χρειάζεται να διεκδικήσουν κάτι που θεωρητικά είναι δικαίωμά τους.

Υπάρχουν γύρω μας κάποιοι «ορατοί» και περισσότεροι «αόρατοι» άνθρωποι της διπλανής πόρτας, διαφορετικοί από τους πολλούς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τους ανθρώπους με αναπηρία. Αν και 3 στους 10 φαίνεται να έχουν κάποιας μορφής αναπηρία ή σοβαρή πάθηση, λίγοι από εσάς μπορούν να επαληθεύσουν το ποσοστό μετρώντας τους γνωστούς τους. Το ποσοστό δεν είναι λάθος, η κουλτούρα μας ίσως είναι λίγο. Με υποδομές παραμελημένες ή καλυμμένες με καρέκλες από καφετέριες, αλλά κυρίως με ανθρώπους με προκαταλήψεις, η κυκλοφορία στην πόλη, αν είσαι λίγο διαφορετικός από τον μέσο όρο, μοιάζει σχεδόν πρόκληση.

Αν βγάζαμε όμως τις ετικέτες και επικοινωνούσαμε δειλά δειλά με τους διπλανούς μας, ίσως τότε να ξεκινούσε κάτι υπέροχο… Γιατί όλοι είμαστε διαφορετικοί. Γιατί όλοι μας είμαστε μοναδικοί.  Ίδιοι και διαφορετικοί την ίδια ακριβώς στιγμή. Και μόλις αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε τα στοιχεία που μας συνδέουν και εκείνα που μας καθιστούν μοναδικούς, τότε έχουμε αρχίσει να κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας είναι οι άνθρωποι που ζουν μέσα μας. Είμαστε εμείς.

Χρυσάνθη Γεωργαντά
Σύμβουλος Σταδιοδρομίας, M.Sc., συνιδρύτρια της ΑΜΚΕ «Career Sign»

Πρώτη Δημοσίευση: stentoras.gr

Δεν συμβαίνει συχνά, αλλά συνέβη τώρα.

Τα σχολεία αναστέλλουν τη λειτουργία τους και μάλιστα για αρκετό καιρό.

Τα παιδιά μάλλον κάνουν πάρτι, ενώ οι γονείς αγωνιούν για το πώς θα διαχειριστούν την κατάσταση ειδικά όση διάρκεια δουλεύουν.

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Κάθε φορά που τα σχολεία κλείνουν οι μαθητές/τριες χαίρονται, γιατί αυξάνεται ο ελεύθερος τους χρόνος. Άλλωστε, οι περισσότεροι μαθητές/τριες έχουν να διαχειριστούν ένα πολύ βαρύ εβδομαδιαίο πρόγραμμα (σχολείο, ξένες γλώσσες, φροντιστήριο ή / και λοιπές αθλητικές/ καλλιτεχνικές δραστηριότητες).

Έτσι, η πρώτη τους σκέψη είναι “Ελεύθερος” χρόνος! Ή μήπως είναι “επιτέλους θα δω τους δικούς μου“;

Για να διαχειριστείτε την κατάσταση λίγο πιο ψύχραιμα μπορείτε να δοκιμάσετε τα εξής βήματα:

1. Καν’τε ένα βήμα πίσω. Αναρωτηθείτε πως θα αντιδρούσατε εσείς στο άκουσμα πως οι σχολικές μονάδες κλείνουν για λίγο. Βόλτες και συναντήσεις με φίλους/ες θα ήταν το πρώτο που θα σκεφτόσασταν…
2. Δημιουργήστε ευκαιρίες συνάντησης. Όταν τα σχολεία κλείνουν επίσημα και μαζί τους κλείνουν όλες οι εκπαιδευτικές δομές, υπάρχει ευκαιρία για πιο εντατική επικοινωνία γονέων-παιδιών. Χρησιμοποιείστε την ευκαιρία να μιλήσετε εκτεταμένα με τα παιδιά για το πως περνάνε στο σχολείο, πως νιώθουν και τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους. Βρείτε την ευκαιρία να αναλύσετε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται ό,τι συμβαίνει και να ανακαλύψετε την φιλοσοφία που έχει το παιδί σας στη ζωή.
3. Παίξτε μαζί! Η επικοινωνία μέσα από το παιχνίδι είναι πολύ γρήγορη και συχνά πολύ έντονη. Το παιχνίδι θα σας δώσει την ευκαιρία να έρθετε πιο κοντά, να γελάσετε και να συνδεθείτε ξανά. Ας μην ξεχνάμε ότι ανάλογα με το τι θα παίξετε, αναπτύσσετε και άλλες δεξιότητες (γνωστικές και όχι μόνο). Taboo, Monopoly, Scrabble, Jenga και πολλά ακόμα παιχνίδια που διεγείρουν την σκέψη και μαζεύουν όλη την οικογένεια γύρω από ένα τραπέζι γεμάτο χαμόγελα και χαρά.
4. Ο χρόνος περνά; Σε αντίθεση με τα αγαθά, ο χρόνος φεύγει και πίσω δεν γυρνά. Όμως, όταν ένας μαθητής / μια μαθήτρια έχει μάθει να διαχειρίζεται τον χρόνο του με έναν συγκεκριμένο τρόπο και ξαφνικά πρέπει να διαχειριστεί ελεύθερο χρόνο που δεν είχε σε τέτοια ποσότητα, ίσως δυσκολευτεί. Η πολλή ενέργεια συσσωρευμένη, σε συνδυασμό με τη στέρηση εξόδου (όπως θα λέγανε στο στρατό) για προληπτικούς λόγους, δημιουργούν δυσμενείς συνθήκες σιγά – σιγά. Μαθητές/τριες πιο κοινωνικοί/ες που πηγαίνουν σχολείο όχι μόνο γιατί πρέπει ή γιατί θα μάθουν πράγματα, αλλά κυρίως επειδή θα είναι οι φίλοι/ες τους εκεί και έτσι θα εκφράσουν την κοινωνική τους διάσταση, ίσως δυσκολευτούν περισσότερο να συμμορφωθούν με την μείωση των εξόδων με τους φίλους τους. Μιλήστε μαζί τους και ενημερώστε τους για τις συνέπειες στο κοινωνικό τους περίγυρο. Εξηγείστε τους πως έχετε ευάλωτους ανθρώπους γύρω σας και πως μπορούν εκείνοι να επηρεαστούν.
5. Ψυχραιμία, παιδιά. Ας σκεφτούμε το “όλα για καλό”. Ναι, μπορεί να αναστατώνεται το σύμπαν με το κλείσιμο των σχολείων. Ναι, μπορεί να υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία, αλλά το ζήτημα είναι πώς την διαχειριζόμαστε εμείς. Προσπαθήστε να εστιάσετε στα θετικά της κάθε αλλαγής, ώστε να αρχίσει το μυαλό να σκέφτεται με πιο αισιόδοξα. Αξιοποιήστε της δυνατότητες της τεχνολογίας, αλλά μην αποκοπείτε από το σύνολο. Επιλέξτε να επικοινωνήσετε. Βρείτε ευκαιρίες να δημιουργήσετε μικρές στιγμές χαράς.

Αρθρογράφος: